دریافت اپلیکیشن
راهنمای خرید برنج - فروشگاه اینترنتی برنج

راهنمای خرید برنج

این روزها پیدا کردن برنجی که یاد برنج‌های اصیل ایرانی را در یادمان زنده کند، کار سختی شده است. بازار برنج در انحصار محصولاتی است که از کشورهای دور و نزدیک به ایران می‌آیند و قیمت نسبتا مناسب شان طرفداران آنها را هم زیاد کرده است. بیشتر این برنج‌ها خوب قد می‌کشند، بعضی‌هایشان هم عطر خوبی دارند. اما اغلب آنها پس از پخت طعم ندارند و مثل دانه‌های پلاستیکی، سفت می‌شوند. تقلب هم در بازار برنج فروشی زیاد است و حتی اگر دقت هم بکنی باز برنج‌های مخلوط به اسم برنج یک دست را به خانه می‌برید ولی با این همه راه‌هایی وجود دارد که با استفاده از آنها می‌توان برنجی با کیفیتی مناسب را انتخاب کرد. چیزی که ممکن است زیاد شنیده باشید این است که برنج کهنه بهتر از برنج نو است. برای همین برنج‌های قدیمی گران‌تر از برنج‌های محصول همان سال هستند. علت این مساله نیز این است که برنج هم، مانند هردانه دیگری در ابتدا مقداری آب دارد که پس از برداشت و خشک کردن آن، آب درونش تبخیر می‌شود. وقتی دانه برنج خشک، سفت و فشرده باشد هنگام پختن به خود آب جذب می‌کند و حجمش اضافه می‌شود. دقت کنید کپک زده یا خُرد شده نباشد و بوی نامطبوع کهنگی و ماندگی از آن به مشام نرسد. دانه برنج نباید خیلی سفید، خیلی زرد، شفاف، دودی یا ترک خورده باشد؛ رنگ بلوری مات و عاج مانند دارد و معمولا باریک و قلمی است، اما طعم و بوی مطبوعش پس از پخت، خیلی مهم تر از باریکی و بلندی آن است. باید یکدست باشد نه مخلوطی از دانه های چاق و لاغر، زرد و سفید، کوتاه و بلند یا ریز و درشت. هر چه دانه های شکسته یا در اصطلاح «نیمدانه» بیشتر باشد، کیفیت کمتری دارد (برنج موسوم به نیمدانه بیشتر برای پخت شله زرد، شیربرنج، برخی آش ها، سوپ ها و مانند اینها مناسب است نه پخت چلو و سرو در مهمانی). یکی از آزمون های سنتی، خرد کردن تعدادی از دانه ها زیر دندان است. اگر بسختی خرد شد، نشانه خشکی بیشتر و کیفیت بهتر آن است. یکی از روش های درک میزان عطر برنج، دمیدن هوای گرم یا «ها کردن» روی مقداری از دانه هاست. به منظور رعایت بهداشت دقت کنید که دانه های آمیخته با هوای دمیده از دهان را مجددا درون کیسه یا ظرف نریزید.

بازگشت